بعدی »

[محمد]

[سيد محسن حسيني]

در دوره های ابندایی TMS ، پالس ها از نوع تک پالسی بودند و با فرکانس کنتر از 0.25 هتز )4ثانیه )  مغز  را تحریک می کردند . سپس ای مقدار به 50 هرتز افزایش یافت . در این پیشرفت ، اهمیت کمی به شکل موج جریان داده می شد و پس از مدتی شکل موج برای حالت های تک پالسی به مونوفازیک و برای حالت های تکرار ، به بایفازیک  مرسوم شد . تنها جایی که جهت جریان بر روی تحریک تاثیر می گذاشت ، در تحریک کورتکس حرکتی بود .

از آنجایی که تغییرات میدان مغناطیسی  وابسته به تغییرات جریان بود ، حالت های بایفازیک  میدان بیشتر ی را القا می کردند . همچنین مطالعات بر روی سیستم بینایی نشان می دهد که سیکل های ثانویه مهمتر از سیکل اولیه می باشد .

آیا TMS اثرات تحریکی دارد یا اثرات مهاری؟
ان سوال از آنجا بر می خیزد که علاوه بر تحریک و به طور مثال تولید فسفین ها در مغز ، TMS می تواند باعث مانع های حرکتی نیز بشود . با توجه به بحث قبل ، TMS بین نورون های مهاری و نورون های تحریکی هیچ فرقی را قائل نیست همچنین نمی توان فهمید  و این مسئله را جدا کرد که تحریک ها در جهت  ارتودرومیک یا آنتیدرومیک هستند . به همین دلیل بهتر است که بگوییم که TMS رفتاری تصادفی دارد . ( تر و خشک را با هم می سوزاند).برای کار های روانی ،معمولا روانشناس های از مهاری بیشتر خوششان می آید از آنجایی که به بیمار فعالیت ی را می دهند و قسمتی از مغز که مربوط به این کار است را از کار می اندازند .( به عبارتی ، نویزی را در سیستم پردازشی مغز وارد می کنند). در بعضی از کاربرد ها مشاهده شده است که TMS باعث می شود که بعضی از فعالیت های مغز بهتر شود

--------------------------------------------------------------------------------